Welkom op de website van Kruis- en Voetbooggilde Sint Jan Baptist!

Hier vindt u alle informatie over het gilde, van de historie tot aan het nieuws en de uitslagen.
Mocht u vragen of opmerkingen hebben, dan kunt u terecht op onze contactpagina.






De vereniging

Het Kruis- en Voetbooggilde Sint Jan Baptist is een vereniging waar in competitieverband geschoten wordt met de kruisboog. Het gilde is aangesloten bij de bond van St. Joris gilden van de Noorderkempen. Dit bestaat uit de gilden Rijsbergen en Castelré uit Nederland en Meer, Meerle, Minderhout, Hoogstraten, Loenhout en Wortel uit België.

Binnen het gilde wordt gebruik gemaakt van zowel grote als kleine kruisbogen, ieder met een eigen schietafstand, respectievelijk 61 meter (buiten) tijdens het zomerseizoen en 6 meter (binnen) tijdens het winterseizoen.

Het zomerseizoen wordt jaarlijks geopend op 30 april (Koninginnedag) en afgesloten op de eerste zaterdag van oktober.

Het gildelokaal is gevestigd in café De Drie Zwaantjes te Sprundel. Hier wordt ook geoefend op donderdag- en zaterdagavond.

Gedurende het seizoen vinden er diverse schietingen plaats, waaronder bondsschietingen, rotschietingen, zestalschietingen en feestschietingen. Deze schietingen worden zowel in Nederland als België gehouden.

U bent altijd van harte welkom om te komen kijken of een poging te wagen tijdens een open dag of op oefenavonden. Ook als vereniging, groep, of club kunt u deelnemen.









"Meester" Rinus van de Riet Sr.
(1893 - 1955)


Rinus van de Riet Sr.- Heroprichter anno 1954

Heroprichter anno 1954/1955


De historie

Het Kruis- en Voetbooggilde Sint Jan Baptist is één van de oudste verenigingen uit de omgeving, zoniet de oudste.

Bekend is uit het rijksarchief in Den Haag, dat ons gilde op 19 maart 1618 al in bezit was van een caert; dit is een reglement, waarin het doel van een gilde staat en waarin de rechten en plichten van de gildebroeders (ofwel de leden van het gilde) zijn opgenomen. Dit is in Brussel afgegeven en ondertekend door Frederich Grave vanden Berghenden Henrich Graeff Zu den Bergh.

Vermoedelijk bestaat het gilde al langer, maar ondanks veel gezoek is het tot nu toe nog niet gelukt om dit te achterhalen. Vanaf 1789 zijn er weer gegevens beschikbaar, zij het alleen maar door de aanwezige Koningsschilden. Over de periode 1618 tot 1789 is niets bekend.

Voor de oorlog 1940/45 was het gilde gevestigd in het café Het Rode Hert (later café Hof Van Holland) te Sprundel. In de oorlog mocht er van de Duitsers niet geschoten worden en werd het gilde slapend, dat wil zeggen niet actief.

In 1954 nam wijlen meester van de Riet het initiatief om het gilde weer actief te maken. Het werd gevestigd in het café De Drie Zwaantjes, waar wij nu de beschikking hebben over een prachtig gildelokaal.





Gilde?

Het woord “gilde of ge-hilde” stamt af uit de germaanse tijd en herinnert ons aan een germaans offer ter herdenking van de overleden gepaard gaande aan een feestmaal en veel drank. Nu nog spelen de elementen van offer, herdenking van overledenen en een feestmaal een belangrijke rol bij het gilde.

Het germaanse “gilde” is een verbond van vrije mannen met als doel onderlinge hulp en trouw. Ieder gilde is toegewijd aan een heldense god. Deze wordt later, vanwege het christendom, vervangen door een patroonsheilige.

De kerkelijke gilden werden gesticht door een groepering gelovigen die een bijzondere verering voor een bepaalde heilige had. In dit kerkelijke verband kreeg het gilde de naam “Broederschap” waarin de christelijke naastenliefde bovenaan stond. Bij de broederschap was het “vivere cum ecclesia” (leven met de kerk).

Daarnaast ontstond er een schuttersgilde dat afstamt van het werkwoord “schutten” is beschermen. Dit gilde bestond uit een groep weerbare mannen, die zich ten doel stelden, de gemeenschap te dienen met wapenen en waar nodig was te verdedigen tegen aanslagen van buitenaf en binnen de gemeenschap. Aan deze taak kleefde trouw aan de landsheer of de vorst. Zij kwamen in het geweer van de schout. Leger en politie waren in die tijd nog niet zo georganiseerd als nu.

Ondertussen wordt dan ook de verbinding der schutterijen gerealiseerd met de kerkelijke en wereldlijke overheid. Vandaar dat zij een kerkelijke of wereldlijke gezagsdrager als “deken” kregen en in de talrijke processies een vaste ereplaats innamen.